Cain: ‘Ik ben tegen martelen. Punt. Maar…’

I do not agree with torture. Period. However, I will trust the judgement of our military leaders to determine what is torture and what is not torture. That is the critical consideration.

Herman Cain heeft vertrouwen in de legerleiding. Dat is fijn, want als hij president is, is hij hun baas. Als baas gunt hij ze de mogelijkheden die George Bush Jr. hen ook gaf en Obama hen afnam – enhanced interrogation techniques. Dat is een beleidseufemisme voor waterboarding (schokkend). Maar het is zelden tot nooit de legerleiding niet die de duimschroeven (letterlijk en figuurlijk) tijdens een ondervraging aandraait. Het zijn Amerikaanse soldaten die, zo nodig, waterboarden om een bekentenis uit een verdachte te peuteren. Onder grote druk van, niet zelden, de legerleiding. Want die informatie hebben we nodig in de oorlog tegen terrorisme. Het is dan ook onbegrijpelijk, vinden Cain en Bachmann, dat Obama ermee ophield.

Cains (en Bachmanns) voorstel weer militairen weer stevig te laten ondervragen kon rekenen op verbale bijval tijdens het debat van afgelopen zaterdag. Maar, er zijn minimaal twee problemen met enhanced interrogation techniques: het is expliciet verboden in de Army Field Manuel (door de legerleiding) en, morbide maar niet onbelangrijk, het levert lang niet altijd betrouwbare informatie op. In ICT-termen: garbage in is garbage out.

Cain gaat voorbij aan de martelaarsparadox: als de martelmethoden werken, geeft iemand hem de informatie die hij wil. Maar klopt wat de martelaar wil weten wel? Hoe kan hij dat controleren? Door te martelen, zou je zeggen. Maar onder stress is de waarheid flexibel. Iemand kan de waarheid best vertellen, maar de martelaar weet te weinig om hem te geloven op zijn  blauwe ogen – het probleem van de onbetrouwbaarheid is nu juist de reden iemand eens stevig aan te pakken. Met andere woorden: je weer het nooit zeker. Ook niet als je iemand een natte handdoek over de snoet trekt. <<

 

Advertenties

Over lijken

Een fragment van een menselijke enkel en een klein stukje weefsel – allebei kwijt. Het brengt Amerika in opperste staat van beroering. De menselijke resten behoorden tot lichamen van in Afghanistan omgekomen militairen. De lichaamsdelen raakten kwijt in het Dover mortuarium en dat valt onder de verantwoordelijkheid van de Amerikaanse Luchtmacht. Het Pentagon heeft een onderzoek ingesteld. Hoe kunnen de resten van Amerikaanse soldaten in hemelsnaam kwijtraken?

De zaak kwam al in 2009 aan het rollen. Drie klokkenluiders James Parsons, Mary Ellen Spera en William Zwicharowski, probeerden hun leidinggevenden te overtuigen van een ernstig probleem in de chain of command. De medische staf van het mortuarium, dat onderzoke doet naar de doodsoorzaak en autopsies uitvoeren,  staat onder ander gezag dan het team dat de lichamen voor vrijgave aan familie en nabestaanden moet prepareren. Dat, zeggen de drie, verklaarde mogelijk het zoekraken van de resten. Tussen beide teams is te wienig communicatie en worden gesignaleerde problemen niet opgelost. Volgens onderzoek van de Luchtmacht is er geen sprake van kwade opzet.

De Dover-affaire is om twee redenen schadelijk voor Obama’s imago. Ten eerste is het kwijtraken van lichaamsdelen niet alleen morbide, het raakt ook het Amerikaanse patriottisme in het hart. Het gaat hier immers om resten van gevallen helden – militairen die zijn omgekomen in Afghanistan. Soldaten waar Obama, als opperste bevelhebber van het Amerikaanse leger, verantwoordelijk voor is. Ten tweede is de affaire het gevolg van onduidelijke procedures binnen het Amerikaanse ministerie van Defensie. Gecombineerd een ideaal ingrediënt voor forse kritiek op de managementkwaliteiten van de zittende president. Het is dan ook wachten op de eerste Republikeinse kritiek. <<

Nieuwe strategie Bachmann: Perry verziekt jonge vrouwen

Het blijft niet bij een opmerking tijdens het debat tussen de GOP’ers on tour, afgelopen maandag. Michelle Bachmann heeft de mogelijke gevaren van de HPV-vaccinatie en Perry’s betrokkenheid als gouverneur bij een uitgebreid verplicht inentingsprogramma tot speerpunt van haar campagnestrategie gemaakt.

Perry zou het vaccinatie-programma hebben gestart zonder het eerst voor te leggen aan de medewetgevers in Texas. De gouverneur vaardigde een mandaat uit. Dat speelde in 2007 en daarvoor bood hij tot een maand geleden desgevraagd zijn excuses aan. Zijn verdediging voor de buitenparlementaire wetgeving: het was een keus pro life. Zijn beide ouders hebben kanker overleefd – hij heeft er een vreselijke hekel aan. Dat was de drive om het inentingsprogramma erdoor te drukken.

Bachmann accepteerde die excuses blijkbaar niet en wreef dat er afgelopen maandag diep bij Perry in. Daarmee politiseert ze een medisch dossier. Logisch, want Bachmann moet scoren om in de race te blijven. En het HPV-vaccin heeft alle dan ook alle ingrediënten om te kunnen scoren: onschuldige meisjes, weerloze moeders, een gouverneur die mogelijk financiële banden met de farmacie heeft en de volksvertegenwoordiging terzijde schuift als hij zijn zin wil doordrukken. Om individuele rechten buiten spel te zetten. In dit gezelschap is het woord verplichting als een rode doek op de spreekwoordelijke stier.

En, belangrijker, het is een serieuzere aanval dan die van alle andere kandidaten op de ‘Ponzi-scheme-opmerking’ over de sociale zekerheid. Met de ziekmakende, gedwongen vaccinatie van tieners onderscheidt Bachmann zich in één klap van (de mannen) Perry en Romney. Ze biedt verontruste en achterdochtige Republikeinen (moeders) een alternatief: namelijk mevrouw Bachmann zelf. Zij zette het HPV-dossier daarom ook na het debat nog maar eens op scherp. Alsof ze toen pas het volledige potentieel door kreeg vertelde ze FOX dat een vrouw, wiens dochter na inenting geestelijke gehandicapt raakte, haar na het televisiedebat dankbaar had aangesproken:

The problem is, is it comes with some very significant consequences. There’s a woman who came up crying to me tonight after the debate. She said her daughter was given that vaccine. She told me her daughter suffered mental retardation as a result of that vaccine. There are very dangerous consequences.

Minnesota voerde, net als Texas onder Perry, eenzelfde verplichte inentingscampagne in. De gouverneur van Minnesota was op dat moment Tim Pawlenty, de huidige campagneleider van Mitt Romney. Het opvallendste van deze wetgeving is echter dat Michelle Bachmann van 2000 tot 2007 actief was in de staatspolitiek van deze staat. De Texaanse verplichting was maandag een belangrijk argument in Bachmann’s aanval op Perry. Het zou de rechten van de ouders met voeten treden. Maar, blijkt nu, dat deed Minnesota dus ook, zonder dat Bachmann daar ooit publiekelijk (eerder dan deze week) bezwaar tegen heeft gemaakt. Het HPV-debat is in Nederland weliswaar verstomt, kans is groot dat met het aanhoudende steekspel in Amerika ook de bij ons de anti-HPV-lobby weer van zich zal laten horen. Issues verdwijnen zelden van de radar – soms reizen ze de hele wereld over om toch weer gewoon op te duiken. Zoals deze keer in Tampa, Florida. <<

Congress & the gun lobby

Congress besloot in 2006 dat de directeur van the Bureau of Alcohol, Tabacco, Firearms & Explosives (ATF) door hen moest worden goedgekeurd. De invloed van de National Rifle Association is sindsdien zo groot dat de ATF geen vaste directeur meer heeft gehad. George W. Bush lukte het niet om een nieuwe directeur te benoemen en ook Obama lukte dat niet. Andrew Traver is al ruim een jaar zijn kandidaat, maar door inspanningen van de gun lobby komt zijn aanstelling niet rond.

Fast & Furious | De laatste vier jaar waren door mislutke acties en gebrek aan leiderschap niet eenvoudig. Deze zomer kwam daar nog Operation Fast & Furious bij. Met deze operatie wilde de ATF Mexicaanse drugskartels en gun runners in kaart brengen. Dit ging echter jammerlijk mis.

Naar aanleiding van deze mislukte operatie moest acting director Kenneth Melson het veld ruimen. De nieuwe man – Byron Todd Jones – wil niet kijken naar het verleden, maar wil juist een stap voorwaarts maken.

As we move forward, we face a more important challenge than what’s been going on outside of ATF these last several months — what’s going on inside ATF. We have important work to do and that is what I want you to focus on — and what I will be focused on in the coming months.

Maar: ook Jones is acting director en waarschijnlijk niet de laatste. De nieuwe leider van deze onthoofde organisatie zal pas worden aangesteld als Congress de gun lobby in deze kwestie haar zin niet geeft. Maar dat kan nog wel even duren.. <<

Obama’s verbroken beloften die de GOP hem niet zal aanrekenen

Er zijn twee beloften die Obama tijdens zijn eerste termijn niet gaat nakomen zonder dat hem dat op een Republikeinse afstraffing komt te staan: de sluiting van de Guatanamo en het beëindigen van monitoring van Amerikaanse burgers. Bij zijn verkiezing in 2008 beloofde de huidige president aan beide binnen een jaar een eind te maken. Maar helaas. Tussen droom en daad stond de publieke opinie in de weg. En praktische bezwaren.

Zowel de gevangenis op Cuba als het (illegale) afluisteren van landgenoten zijn dan misschien noodzakelijk voor de veiligheid van het land – beide zijn volgens commentatoren onconstitutioneel. Volgens Michelle Richardson, advocate bij de American Civil Liberties Union (ACLA), maandag in The Guardian worden nog steeds ongeveer 1.000 burgers door de Amerikaanse overheid afgeluisterd – mede mogelijk gemaakt door de Patriot Act en in stand gehouden door Obama. En tot grote vreugde van de GOP kondigde in maart dit jaar Obama aan de ‘speciale tribunalen’ in stand te houden. De president toen:

I strongly believe that the American system of justice is a key part of our arsenal in the war against Al Qaeda and its affiliates, and we will continue to draw on all aspects of our justice system — including Article III courts — to ensure that our security and our values are strengthened.

Dat moet bij meer liberale Democraten dan de president pijn doen. Zeker als zij zien dat de lijn-Bush ook in casu klokkenluiders wordt doorgetrokken. Overschaduwd door orkaan Irene publiceerde Jane Mayer in The New Yorker een lang profiel van Thomas Drake, oud-medewerker van de National Security Agency.

Verdacht van staatsverraad heeft Drake volgens eigen zeggen slechts in ’s lands belang de noodbel geluid – door fraude, mismanagement en illegaal handelen miste de NSA de aanslagen van 11 september 2001. Hij bewandelde met zijn waarschuwingen alle bestaande wegen, maar kreeg alleen gehoor bij journalisten. De overheid onder Bush verkoos de tegenaanval en die resulteerde onder Obama in een apotheose: Drake hangt vijfendertig jaar cel boven het hoofd.

‘Drake’ zou voor Obama de ideale gelegenheid zijn geweest de strijd tegen terrorisme een ‘menselijker’ en ‘liberaler’ gezicht te geven. Die kans heeft hij tot nu toe laten liggen. En door de consensus die over de aanpak van deze strijd met de Republikeinen bestaat, duikt het onderwerp onder in de komende campagne. Of, zoals in het geval van Mayer, wordt het door prangende actualiteiten overspoeld. En in het geval van orkaan Irene letterlijk. <<