Bloeden in een vijver piranha’s

Mitt Romney voelde zich gisteren even president van Amerika. Hij keek, van de zijlijn, met enige distantie en af en toe zelfs een streepje compassie naar zijn directe concurrent Newt Gingrich. Het leek er op dat de voormalige Speaker of the House had gebloed in een vijver vol piranha’s. Het was echter het Sioux City Convention Center waar iedereen, behalve Mitt dus, Newt aan stukken probeerde te scheuren.

Natuurlijk ving ook Romney de nodige klappen op. Het thema van die aanvallen zijn gevoegelijk bekend: kan een man die zo vaak zo fundamenteel zijn mening bijstelt wel president worden? Nieuw is de framing van de kritiek op Gingrich. Zijn populariteit heeft hij volgens commentatoren vooral te danken aan zijn scherpe tong en retoriek. En zijn tegenstanders hebben daar al diverse malen onder mogen lijden. Tegelijkertijd is die scherpe tong ook zijn zwakte. Daar waarschuwde Politico-redacteur Joe Scarborough in oktober 2010 al voor, gisteren bleken de tegenkandidaten die column ook te hebben gelezen.

Newt was hem vergeten. Zo slikte hij, ook gisteren, zijn tong niet in toen zijn idee om rechters voor het Congres te kunnen dagen als ze datzelfde Congres in de wielen rijden, de revue passeerde. Dat voorstel stuitte op forse kritiek van rechtsgeleerden. Gingrich haalde adem, verbreedde de borst en improviseerde een harde belediging richting advocaten:

So I would suggest to you actually, as a historian, I may understand this better than lawyers. And as lawyers, those two attorneys general are behaving exactly like law schools, which have overly empowered lawyers to think that they can dictate to the rest of us.

Dergelijke kun-je-in-je-zak-steek-opmerkingen helpen het presidentiële imago van de kandidaat niet op te poetsen, eerder te besmeuren. En Gingrich besefte dat gisteren ook. Niet tijdens een strategisch overleg, maar live on stage:

You know (…) I sometimes get accused of using language that’s too strong, so I’ve been standing here editing. I’m very concerned about not appearing to be zany.

En daarmee verwees hij naar een opmerking van Romney in de New York Times. 19 dagen voor de eerste caucus in Iowa week Mitt gisteravond af de lijn die hij de afgelopen anderhalve week heeft ingezet: full throttle attacks. Die strategie is ingegeven door de plotselinge populariteit van Newt en dwong Mitt de aanval te openen. Niet vreemd dat media in de aanloop naar het debat gisteren ook van Mr. Goodhair het nodige vuurwerk verwachtten. En dat bleef dus. Om zo het verschil met straatvechter Gingrich nog maar eens te benadrukken.

In die presidentiële distantie hadden de overige kandidaten trouwens weinig zin. Zo vlak voor het moment supreme, de eerste caucus, slepen zij de messen. Ron Paul en Michele Bachmann pakte hard door op Gingrichs lobbywerk voor Freddie Mac (1,6 miljoen dollar). Newt ontkende. Bachmann pakte Gingrich aan vanwege zijn ‘zwakke’ standpunt jegens abortus toen Gingrich nog Speaker of the House was. Newt ontkende – Bachmann zou haar feiten niet op een rijtje hebben. Voor het eerst verschenen barstjes in de retorische teflon laag waaraan in het verleden niets bleef plakken. De beste remedie tegen retorisch geweld is … retorisch geweld. Wie de onaangename sfeer die dan ontstaat in de schoenen van de ander kan schuiven, scoort punten. En dat is de opvallendste observatie van gisteren – bloeden in vijver vol piranha’s is onverstandig. Ook als je Newt Gingrich heet. <<

 

Advertenties

Iowa en New Hampshire splijten Republikeinse Partij en vergroten kansen Obama

Het was even schrikken. Heel erg schrikken zelfs. Het campagneteam vreesde dezelfde vergissing te hebben gemaakt als vier jaar geleden – te laat te weinig aandacht voor de verkeerde concurrent. Maar gelukkig was gisteren een gerustellende uitkomst van een poll: Romney zit weer helemaal in het zadel. In New Hampshire wel te verstaan. Hij leidt er peilingen met 33 procent, gevolgd door Gingrich (22 procent) en Ron Paul (18 procent).

Vooral de winst van Ron Paul is opvallend. Hij was altijd al derde in de peilingen van Rasmussen, maar in deze laatste heeft hij zijn achterstand op de nummer twee (nu Gingrich, enige weken geleden Herman Cain) verkleind van ruim 10 naar 4 procent. Onderaan bungelen Perry, Bachmann, Huntsman en Santorum rond de 3 procent. Voor hun lijkt de race toch echt voorbij. Interessant om te melden is de afname (miniem) van de zwevende kiezer. Nu zegt 47 procent zeker te weten voor welke GOP-kandidaat zij gaan stemmen. Dat was twee weken geleden nog 42 procent. Ruim de helft (53 procent) zegt ‘het’ nog niet te weten en geven aan tussen nu en 10 januari hun keuze nog aan te passen.

In Iowa staat Romney er niet zo best voor – daar leidt Gingrich met 32 procent van de geënquêteerd tegen 19 procent voor Mitt. Beide staten, belangrijk in het bepalen wie nu de kandidaat tegen Obama wordt, kunnen dus naar een andere kandidaat gaan. Bij die split vote spint Obama’s campagne het beste garen, zegt David Axelrod – campagnestrateeg van de presidentiële herverkiezing. De kans dat de primaries worden verlengd, groeit. En dat put de fondsen van de (Super)Pac’s alleen maar uit. Geld dat ze verstoken aan het bestrijden van een partijgenoot en niet aan Barack Obama. Het kan het Witte Huis niet lang genoeg duren. En eerlijk is eerlijk: ons ook niet. <<

Attack ads

Dik in de zeventig en dan een politieke ad lanceren die meer weg heeft van Mission Impossible dan van een advertentie – Ron Paul doet het. En ook niet mals. Paul monteert een beeld van Gingrich dat reacties moet uitlokken. In de montage is Newt corrupt, een carrièrepoliticus en uit op geld, heel veel geld. Sterker: hij is een exponent van de corruptie in Washington. De laatste fase van de strijd is begonnen, de scheermessen liggen op tafel en Ron Paul heeft zijn vlindermes getrokken. Gingrich is wat hem betreft toast.

_

Mitt Romney concentreert zich in zijn nieuwste politieke ad op Barack Obama. Obama, te gast in 60 Minutes, vertelt zich een kapitein in zwaar weer te voelen. Een dankbaar beeld voor Mitts campagneteam: we zien de woeste baren, de foreclosures onder Obama, de suggestie in een storm terecht te zijn gekomen waar de huidige president ons niet meer uit krijgt. Let op: een sterke maag is een pré. En het voortdurende onweer op de achtergrond moet u ook geen onnodige angst aanjagen. Het is maar een film. <<

_

De Republikeinse Partij blijft beuken op de verhoging van belastingen door president Obama. De president is immers tegen het voortzetten van de extende payroll tax en de Keystone pijplijn. De enige baan waar hij zich zorgen over maakt, aldus de RNC, is zijn eigen baan. En dat is dan weer een leuke retorische vondst. Verder, moet gezegd, is vooral de muziek achter de powerpoint swingend. De ad zelf is buitengewoon saai.

Op audiëntie bij Donald Trump

Palin doet zeer waarschijnlijk niet mee (al weet niemand het zeker) en ook die andere naam van faam, Donald Trump, laat in het midden of hij nu wel of niet een poging voor het presidentschap gaat wagen. Gisteren sloot hij het in ieder geval niet uit om ooit als Onafhankelijke kandidaat een gooi naar het Witte Huis te doen. Tot hij echt zekerheid biedt, gaf hij Newt Gingrich, gisteren op de thee, een flinke schouderklop. Perry, Cain en Bachmann gingen Newt voor op audiëntie bij de miljonair. Huntsman en Paul weigeren de audiëntie.

Ondanks Trumps populariteit onder Republikeinen is over zijn ‘bemoeienis’ met de campagne de nodige kritiek losgekomen. Het draait allemaal om plannen van Trump een debat tussen de GOP-kandidaten, op 27 december, te modereren. Ron Paul en Jon Huntsman zitten daar helemaal niet op te wachten en nu sluit ook Karl Rove, Republikeinse strateeg en adviseur van George Bush Jr., zich bij Pauls kritiek aan: Doe maar niet, Donald. Het berokkend meer schade aan de partij dan dat de kandidaten er iets mee opschieten. Gisteren blies Trump terug.

Zo gaf hij Huntsman het advies om vooral wel te komen: “… he could use a little show business to get his ratings up, because his poll numbers are terrible … he has no chance whatsoever of getting the nomination, so it’s actually a good thing if he’s not there.” Die kan Jon in zijn zak steken. Over Ron Paul was het niet veel aardiger: “I wonder how he would do in the private sector. He probably wouldn’t have made ten cents.” Hij schatte Pauls kansen om de nominatie in de wacht te slepen, in op ‘nul’.

Trumps diskwalificatie van Karl Rove past in het verlengde van voorgaande: “I don’t think that Karl Rove is a smart person. I think he’s highly overrated.  … He’s a man who’s only after Karl Rove.” Rove, ging Trump verder, is het vleesgeworden probleem waar de Republikeinse partij nu zo mee worstelt – de erfenis van Bush waardoor alleen een Democraat (lees: Obama) het presidentschap kon winnen.

Maar wat bespraken Gingrich en Trump tezamen in Trumps Tower? Een nieuw idee voor een televisieprogramma, bleek. Newt wilde dat Donald tien leerlingen van de armste scholen in New York een apprenticeships aanbood “… and get them into an opportunity to earn money and get them into the habit of showing up and realizing that effort gets rewarded and that America is all about the work ethic.” Briljant, vond Trump, en roemde Gingrichs intelligentie. Binnenkort hopelijk bij u op de TV – Gingrichs nieuwe idee dat is. <<

Newt Gingrich eerste in Iowa-poll

Newt Gingrich verslaat in een actuele poll zowel Romney als Paul. Opvallend is niet zozeer Newts eerste plaats, als wel de tweede plek voor Paul en een derde plek voor de tot nu toe frontrunner Romney.

De laatste peiling duidt vooral een uiterst bewegelijk Republikeins electoraat dat maar geen vertrouwen durft te geven aan een van de kandidaten. De twijfel tussen Romney, Gingrich en Paul is ook de twijfel over drie zeer uiteenlopende koersen voor de GOP en Amerika.

Gingrich is een conservatieve katholiek in een protestantse partij, Romney heeft volgens Republikeinen en Democraten te vaak zijn koers gewijzigd en Paul kan ook als onafhankelijke kandidaat hoge ogen gooien, zo groot zijn de verschillen met de GOP.

Eigenlijk zegt deze laatste poll dat er niets te peilen valt – dat de keus voor de kandidaat aankomt op de laatste dag. En dat duurt nog even. <<

Ron Paul: Gingrich is een seriehypocriet

— Met een attack ad van Ron Paul is Newt Gingrich officieel een factor geworden in de Republikeinse verkiezingsstrijd. Gisteren verscheen een attack ad van Ron Paul die Newt Gingrich wegzet als flip-flopper. Dit hoeft nog geen heel groot probleem te zijn; tegenstanders van Mitt Romney doen dit ook al tijden bij de voormalig gouverneur van Massachusetts en hij staat nog steeds hoog in de peilingen. Maar Gingrich heeft volgens Paul nog een ander probleem: hij is hypocriet.

Het spotje zegt dat de voormalig Speaker nadat hij uit de politiek stapte vaak gelobbyed heeft voor zaken waar hij eerst tegen was. Met name zijn lobby-activiteiten voor hypotheekverstrekker Freddie Mac, zijn draai met betrekking tot klimaatverandering en zijn werk voor een organisatie die voor een individueel mandaat in de zorg leveren hem de nodige kritiek van Paul’s campagneleider Jesse Benton.

Our campaign is making a bold move to debunk the myth that the Newt we are seeing on the 2012 campaign trail is the conservative he has been touted to be all along. [..] Ron Paul is the only Republican presidential candidate with that record.

In het spotje komen ook beelden voorbij van Newt Gingrich die samen met Nancy Pelosi oproept om in actie te komen tegen klimaatverandering. Deze aanval heeft lang op zich laten wachten. Op zestien november nam de voormalig Speaker al afstand van dit spotje en de verklaring die hij daarin aflegt. <<

Pauls uitstel van executie

Twee keer in Iowa, één in Illinois en een keer in Ohio zonder enige aandacht in de mainstream media. Ron Paul verovert stilaan de harten van de Republikeinse kiezers terwijl iedereen naar Newt Gingrich en/of Mitt Romney kijkt. Hij was het die in deze staten voorrondes voor de Republikeinse nominatie won. We berichtten al eerder over de vergeten kandidaat. En dat vergeten is dom, want Ron Paul zou hoge ogen kunnen gooien in een directe confrontatie met Obama. In een recente poll, van McClatchy-Marist Poll vorige week donderdag, staat hij op acht procent op de president, achter Newt en Mitt.

En onder jonge Republikeinen, tussen de 18 en 34, is hij op grote voorsprong de populairste kandidaat. Hij zet Gingrich en Romney op een overtuigende achterstand. Die populariteit onder jongeren vertaalt zich ook in daadkracht in de campagne. Tussen Kerst en Oud & Nieuw zullen zijn aanhangers langs bijna alle deuren van Iowa en New Hampshire trekken om Paul op een voetstuk te zetten.

Dat maakt Paul zeker niet kansloos. Romney en Gingrich zullen elkaar in de opmaat naar de serieuze stemronden in Iowa en New Hampshire, begin volgend jaar, het leven behoorlijk zuur maken. Het is niet ondenkbaar dat één van beide, als het er echt op aankomt, een Perry momentje heeft en als gevolg daarvan ver zal wegzakken in de peilingen. Paul zou te weinig stemmen winnen om de Republikeinse nominatie in de wacht te slepen, maar hij heeft dan altijd nog een Onafhankelijke ticket. Het enige probleem: Ron Paul zelf.

In september sloot hij een onafhankelijke kandidatuur nog uit, begin november was hij al een stuk minder stellig. Windvanen, noemen ze dat in Amerika: flip-floppen in goed Nederlands. Pauls twijfel is logisch: in een PPP-poll eerder deze maand won hij onder onafhankelijke kiezers van Obama – met een verschil van dertien (sic) procent. Paul zou het Republikeinse dilemma – Newt als beste kandidaat voor de partij, Mitt de beste kandidaat voor het land – wel eens kunnen compliceren door voor zowel Obama als de GOP-kandidaat de verkiezingen te verstoren met zijn deelname.

Republikeinen wijzen in deze graag naar Ralph Nader die met zijn kandidatuur stemmen won van Al Gore in 2000. De Democraat verloor zijn strijd met George Bush en Amerika zat vervolgens met de Texaan opgescheept. Die vrees zit diep – ook bij Paul. Zijn deelname als onafhankelijke kandidaat is overigens conform zijn programma dat op sommige punten sterk van de Republikeinse norm afwijkt. Anderzijds kan hij door zijn eigen kandidatuur verantwoordelijk zijn voor de herverkiezing van Obama. De horror.

En Paul? Zes dagen geleden zei hij geen plannen te hebben om op persoonlijke titel de strijd aan te gaan. Uitsluiten deed hij het trouwens evenmin. Voor hem zijn politieke partijen ‘vehikels’ om verkozen te worden. Zonder de Republikeinen, gaf hij toe, kende niemand hem en was hij nooit verkozen. “To me the only things that counts are attitudes. Prevailing attitudes. Understanding economics. How you understand liberty. What kind of foreign policy you want. That’s what really counts.” En dat heeft hij weer gemeen met heel veel Amerikanen. Nee, Pauls beslissing om als Onafhankelijke kandidaat mee te doen, heeft hij nog niet genomen. Het lijkt er op dat hij deze, wederom, heeft uitgesteld. <<