Immigratie splijt Amerikanen

De kandidaten steggelen wat met hun visie over immigratie, we meldden het al eerder. Logisch, want de Amerikaanse bevolking is langs partijlijnen hopeloos verdeeld over het vraagstuk. Een overgrote meerderheid Republikeinen wil strenger toezicht en de grenzen (pot)dicht. Democraten willen de route naar Amerikaans burgerschap openhouden, blijkt uit een opiniepeiling van de Pew Research Center.

Ook ten aanzien van in-state tuition zijn Amerikanen langs partijlijnen verdeeld: Democraten vinden dat illegale immigranten die tot publiek onderwijs zijn toegelaten er wel recht op hebben, Republikeinen vinden van niet (48 om 46 procent). Die verschillen zijn groter tussen Latino-Democraten en oudere Republikeinen.

Gingrich en Romney weten niet genoeg te hebben aan hun Republikeinse achterban alleen. Ze zullen over hun zuil heen moeten springen om Obama te kunnen verslaan. En dat is in een sterk gepolariseerde samenleving als Amerika nu een moeilijke opgave. Het immigratie-dossier is daarvan een prachtig voorbeeld in het klein. Newt en Mitt moeten hun tanden laten zien zonder zich nu al te vervreemden van gematigder Republikeinen, jongeren en onafhankelijke kiezers. En die zijn helder: de grenzen moeten dicht, maar wie binnnen is, verdient coulance. Een zeer genuanceerd standpunt in een zeer complexe verkiezingsstrijd. <<

Strategie GOP lekt uit: val Obama niet aan. Dat is schadelijk voor Republikeinen

  • Yahoo! News schuift per ongeluk aan bij ‘besloten’GOP strategie overleg
  • Ari Fleischer, voormalig perschef Bush Jr. noemt Obama flip-flopper

Door een enorme blunder is een belangrijk onderdeel van de Republikeinse campagnestrategie tegen Barack Obama uitgelekt. Tijdens een conference call van strategen, waarbij ook Yahoo News per ongeluk was uitgenodigd, pleitte onder meer Nicholas Thompson (Tarrance Group) Obama niet persoonlijk aan te vallen, ondanks zijn lage job approval. Belangrijke reden: ‘There’s a lot of people who feel sorry for him.’ Een masale GOP-aanval zou de Republikeinen eerder schaden dan goed doen.

Ook aanwezig bij de teleconferentie was Ari Fleischer, voormalig perschef van George Busch Jr. Hij was niet gelukkig met het advies van Thompson om een passieve strategie te kiezen. Sterker: hij had een lijst onderwerpen samengesteld met alle flip-flops van Obama. Die lijst, stelde hij tijdens de conferentie, kon je aan iedereen slijten. Niet lang nadat de blunder bekend werd (Yahoo! berichtte er gewoon over), stuurde Fleischer zijn lijstje als nog naar de internetprovider. Het leest als een script voor een snel gemonteerde ad. Binnenkort waarschijnlijk in uw theater. Hier Fleischers lijst:

  • Voted against debt limit increase; then supported it raising it.
  • Campaigned against Bush tax cuts; then extended them.
  • Promised to cut deficit in half by the end of his first tem ; then proposed trillion dollar deficits.
  • Vowed unemployment rate would be below 8% if stimulus was passed; it broke 10%.
  • Promised shovel ready jobs; then admitted they weren’t shovel ready.
  • Campaigned against a mandate, then enacted one into law. Said if you like your health plan you can keep it; then threw seniors off Medicare Plus and employers are saying they’ll dump people onto the public exchange.
  • No wonder he reversed is promise to televise health care negotiations live.
  • Indicated Bush violated the Constitution; then carried out warrantless wiretaps, indefinite detentions, secret renditions and kept Gitmo open.
  • Said lobbyists wouldn’t work in the WH; then gave them waivers to work there.
  • Vowed to take public financing for his ’08 campaign; then refused public financing when he realized he could make more money without it.

Zat Romney er wéér naast?

Mitt Romney richtte zich in zijn campagne uitsluitend op twee tegenstanders: president Obama en gouverneur Perry. Over de opkomst en teloorgang van Michelle Bachmann heeft hij niets gezegd. Zelfs toen Herman Cain de front runner was, ging zijn aandacht uit naar Rick Perry. Tot deze week. Gisteren opende Big Mitt de aanval op Romney. Na een herevaluatie van zijn tegenstanders lijkt Romney eindelijk te beseffen dat zijn sterkste tegenstander niet Rick Perry is, maar dat hij juist Gingrich moet vrezen.

Op RealClearPolitics staat een interessante analyse over fouten van de Romney-campagne in 2008. Lange tijd had Mr. Goodhair al zijn pijlen gericht op respectievelijk Rudy Giuliani en Mike Huckabee. Pas enkele dagen voor de eerste primary kwam Romney tot de conclusie dat niet Giuliani en Huckabee zijn sterkste tegenstanders zouden zijn, maar John McCain. Nadat hij McCain maanden had genegeerd, kwam er een frontale aanval op diens voting record. Het mocht niet baten. Een week later won McCain de voorverkiezingen in New Hampshire, kreeg momentum en zou uiteindelijk de Republikeinse nominatie winnen.

Het lijkt er op dat Romney dit jaar dezelfde fout maakt. Door al zijn pijlen te (blijven) richten op Perry – een kandidaat die met de week zwakkere wordt en gaffe na gaffe maakt – kijkt hij nu tegen een achterstand op Gingrich aan. Als Gingrich en Romney zelf niet de fout in gaan, zullen de beide kampen met modder moeten gaan gooien in de hoop zelf niet geraakt te worden. Gisteren opende Romney de aanval op de voormalig Speaker.

De Romney-campagne heeft vooralsnog geen fout gemaakt. De vraag is nu of ze een dirty campaign aankunnen. Een anonieme Republikeins strategist die zich heeft verbonden aan Mitt Romney heeft zich hier tegen de L.A. Times over uitgelaten.

Newt Gingrich is one of the most effective attack politicians around. They’re going to have to figure out a line of attack against Newt. They can’t hang back.

In het Romney-kamp is de angst voor Newt Gingrich volgens een adviseur van de voormalig gouverneur van Massachusetts voelbaar. De voormalig Speaker is in het verleden vaker in de fout gegaan, maar deze campagne toont aan dat hij van zijn fouten heeft geleerd.

When Newt is doing well is when he gets into trouble. He’s smarter than he used to be. We’re about to find out how much smarter.

Toch zijn er ook kandidaten die er van uit gaan dat Gingrich nog in de fout gaat. De reden dat Rick Perry zich de laatste tijd op de vlakte heeft gehouden is omdat hij denkt dat als Gingrich onderuit gaat, zijn kiezers weer bij Perry terecht zullen komen.

De Romney-campagne zegt geleerd te hebben van fouten uit het verleden. Op drie januari zullen we weten of dit echt zo is. <<

Negatieve of aanvallende ads informeren kiezer beter

_

Geen gestrekt been op Obama of een van de andere kandidaten. In deze tweede politieke ad voor New Hampshire prijst Mitt Romney vooral zichzelf aan. Hij is, naar eigen zeggen, de enige kandidaat voor banen en wederopbouw. Duh!

Daarmee is zo’n filmpje ineens een stuk minder leuk om naar te kijken. We zijn dan ook wel verwend met bloediger aanvallende ads. En uit onderzoek blijkt trouwens dat attack ads het publiek goed informeren. Logisch: ze zetten de standpunten van de partijen helder op een rijtje en vatten de verschillende standpunten vaak lekker catchy samen. Daardoor biedt het stemmers meer keuzes – een negatieve campagne of negatieve ad verbetert hun informatiepositie. Dus deze ad van Romney is niet alleen saai, de kans dat-ie iets doet bij de kijker is klein. Tenzij ook zij gegrepen worden door de rustige toon in een verder bloederige campagne. <<

Eerste ‘2012’ ad van Barack Obama verraadt strategie campagne

_

Saai, oersaai – moet gezegd. Na het filmisch geweld van zijn mogelijke tegenkandidaten voor het Witte Huis van afgelopen maanden valt de eerste politieke ad van Barack Obama nogal tegen. Inhoudelijk niet bijster spannend – het is een oproep om je aan te melden en zo de campagne in ‘jouw gemeenschap’ handen en voeten te geven. Als het Obama’s eerste ad niet was geweest, had waarschijnlijk niemand er aandacht aan besteed.

Maar wie zo redeneert gaat voorbij aan een ‘verborgen boodschap’ in het filmpje. Want, zegt hij het nu echt? Gaat deze campagne niet om wat Obama doet, maar wat wij doen?

Politieke emancipatie avant la lettre. Obama is het komende jaar instrumenteel. Zijn campagne is de optelsom van de slimheden der massa. Het presidentschap van 2012 is crowd surfed – meer nog dan zijn vorige campagne waar het wel degelijk om Obama ging, neemt hij in de komende campagne ook de laatste stap terug en duwt hij,nu al, het publiek naar voren. Deze race vindt politiek 2.0 opnieuw uit.

Slim. Obama stapt daarmee over zijn tegenstanders heen en zal, hoe presidentieel, tijdens de campagne zich richten op de belangen, wensen en verwachtingen van het electoraat. Wie zich aanmeldt, kan al meteen aan de slag. Want, houdt Obama ons voor, het gaat om ons en niet om hem. Het gaat hem om Amerika. Vaag? Wacht maar totdat de winnaar van de GOP-race in het mes loopt dat Obama hier uitklapt en inhoudelijk met de president in debat wil gaan. Zij zullen van een koude kermis thuiskomen. Want de president zal nauwelijks inhoudelijk reageren – druk dat hij het heeft met de Amerikaanse kiezer. <<

Pauls uitstel van executie

Twee keer in Iowa, één in Illinois en een keer in Ohio zonder enige aandacht in de mainstream media. Ron Paul verovert stilaan de harten van de Republikeinse kiezers terwijl iedereen naar Newt Gingrich en/of Mitt Romney kijkt. Hij was het die in deze staten voorrondes voor de Republikeinse nominatie won. We berichtten al eerder over de vergeten kandidaat. En dat vergeten is dom, want Ron Paul zou hoge ogen kunnen gooien in een directe confrontatie met Obama. In een recente poll, van McClatchy-Marist Poll vorige week donderdag, staat hij op acht procent op de president, achter Newt en Mitt.

En onder jonge Republikeinen, tussen de 18 en 34, is hij op grote voorsprong de populairste kandidaat. Hij zet Gingrich en Romney op een overtuigende achterstand. Die populariteit onder jongeren vertaalt zich ook in daadkracht in de campagne. Tussen Kerst en Oud & Nieuw zullen zijn aanhangers langs bijna alle deuren van Iowa en New Hampshire trekken om Paul op een voetstuk te zetten.

Dat maakt Paul zeker niet kansloos. Romney en Gingrich zullen elkaar in de opmaat naar de serieuze stemronden in Iowa en New Hampshire, begin volgend jaar, het leven behoorlijk zuur maken. Het is niet ondenkbaar dat één van beide, als het er echt op aankomt, een Perry momentje heeft en als gevolg daarvan ver zal wegzakken in de peilingen. Paul zou te weinig stemmen winnen om de Republikeinse nominatie in de wacht te slepen, maar hij heeft dan altijd nog een Onafhankelijke ticket. Het enige probleem: Ron Paul zelf.

In september sloot hij een onafhankelijke kandidatuur nog uit, begin november was hij al een stuk minder stellig. Windvanen, noemen ze dat in Amerika: flip-floppen in goed Nederlands. Pauls twijfel is logisch: in een PPP-poll eerder deze maand won hij onder onafhankelijke kiezers van Obama – met een verschil van dertien (sic) procent. Paul zou het Republikeinse dilemma – Newt als beste kandidaat voor de partij, Mitt de beste kandidaat voor het land – wel eens kunnen compliceren door voor zowel Obama als de GOP-kandidaat de verkiezingen te verstoren met zijn deelname.

Republikeinen wijzen in deze graag naar Ralph Nader die met zijn kandidatuur stemmen won van Al Gore in 2000. De Democraat verloor zijn strijd met George Bush en Amerika zat vervolgens met de Texaan opgescheept. Die vrees zit diep – ook bij Paul. Zijn deelname als onafhankelijke kandidaat is overigens conform zijn programma dat op sommige punten sterk van de Republikeinse norm afwijkt. Anderzijds kan hij door zijn eigen kandidatuur verantwoordelijk zijn voor de herverkiezing van Obama. De horror.

En Paul? Zes dagen geleden zei hij geen plannen te hebben om op persoonlijke titel de strijd aan te gaan. Uitsluiten deed hij het trouwens evenmin. Voor hem zijn politieke partijen ‘vehikels’ om verkozen te worden. Zonder de Republikeinen, gaf hij toe, kende niemand hem en was hij nooit verkozen. “To me the only things that counts are attitudes. Prevailing attitudes. Understanding economics. How you understand liberty. What kind of foreign policy you want. That’s what really counts.” En dat heeft hij weer gemeen met heel veel Amerikanen. Nee, Pauls beslissing om als Onafhankelijke kandidaat mee te doen, heeft hij nog niet genomen. Het lijkt er op dat hij deze, wederom, heeft uitgesteld. <<

Strijd der oud presidenten? Bill Clinton prijst Newt Gingrich

_

Bill Clinton heeft respect voor Newt Gingrich – de voormalige Speaker of the House die hem tijdens zijn presidentschap nog al eens de voet dwars zette. Strategie of oprechte bewondering? Door Gingrich te endorsen drijft hij de Republikeinse Partij nog verder uit elkaar. Zij moeten kiezen tussen Romney – de sterkste kandidaat tegen Obama en Gingrich – de sterkste kandidaat voor de conservatieve vleugel van de partij. De bemoeienis van Clinton met de strijd om de Republikeinse nominatie kan een reactie zijn op de richting van Romneys campagne – die stapt steeds vaker over zijn directe tegenstanders heen om zijn pijlen op Obama te richten. Het is wachten op george Bush Jr. om Obama al vast te bewerken ten faveure van de Republikeinse kandidaat-in-spe. <<