JSF-industrie betaalt Congresleden

Zelden zijn de banden tussen industrie en politiek zo duidelijk zichtbaar als in de casus ‘JSF’. Als wij OpenSecrets moeten geloven, tenminste. En aan hun geloofwaardigheid zal na hun recentste onderzoek getwijfeld worden. Het is immers eenvoudiger de boodschapper van het (schokkende en slechte) nieuws om zeep te helpen dan de boodschap eens goed te bestuderen. En die luidt zo:

The primary contractors building the JSF — Lockheed MartinNorthrop GrummanBAE Systems and Pratt & Whitney — have contributed $326,400 to members of the JSF Caucus in the first year of the 2012 election cycle, according to a joint analysis of campaign finance data by the Center for Responsive Politics and the Project on Government Oversight(POGO).

Die JSF Caucus bestaat uit Congresleden Kay Granger (TX) en Norm Dicks (WA) – Republikein en Democraat. En beide winden er geen doekjes om: de JSF is absoluut noodzakelijk. Zeker nu China en Rusland (sic) al een nieuwe generatie gevechtsvliegtuigen testen, aldus beide Congresleden. Probleem: het testen van de JSF laat door uitstel en problemen nog wel even op zich wachten. En ten tijde van bezuinigingen komt zo’n duur project dan al snel in het vizier van zuunige collega-Congresleden. Het mag, wat hen betreft, in magere tijden wel een tandje minder.

Naast zuinigheid, zou jaloezie ook een reden kunnen zijn om de stekker uit het JSF-project te kunnen trekken. Leden van het pro-gevechtsvliegtuig-caucus krijgen volgens de onderzoekers van OpenSecrets significant meer donaties dan niet-leden. Het verschil is niet alleen significant, het is aanzienlijk:

In fact, thus far in the 2012 election cycle, the average member of the JSF Caucus has received nearly twice as much money ($706) from employees of the top four JSF contractors as the average House member who is not in the JSF Caucus ($387).

En de uitschieters? Juist: de voorzitters Granger en Dicks. Zij kregen respectievelijk $45.700 en $29.500 van de betrokken industrie. OpenSecrets voegt er cynisch aan toe dat diezelfde industrie daar natuurlijk geen Congresleden mee (om)koopt. En dat willen wij ook zeker niet suggereren. Granger en Dicks kunnen persoonlijk, oprecht overtuigd zijn van nut en noodzaak van de JSF. De Amerikaanse wetgeving staat toe dat bedrijven de (her)verkiezingscampagnes van individuele Congresleden financiert. Dus ook in dit geval. (Net als alternatieven overigens het recht hebben om dat te doen.)

In casu de JSF-casus gaat de geldstroom verder dan de financiering van de individuele campagnes. Er zijn voor Congresleden in de JSF-caucus ook banen in hun thuisstaten en niet, zoals Lockheed berekende, voor heel Amerika. Zo zijn twaalf van de caucus-leden afkomstig uit Texas – na Californië de staat die de meeste JSF-banen krijgen toebedeeld. Mocht u overigens twijfelen aan de macht van lobbyisten in het Amerikaanse bestel, laat u dan overtuigen door de huidige minister van Defensie, Leon Panetta in een interview met Washington Post-journalist Robert Kaiser (voor diens So Damn Much Money):

The lobbyists go from reception to reception with checks in their breast pockets, handing them out to the potential favor-givers, with the latter fully understanding that the time will come when a favor will be sought.

Advertenties

Republikeinse Partij hopeloos versplinterd

De kans dat Newt Gingrich de primaries wint, is aanzienlijk. Hij staat onder Republikeinen ruim voor op Mitt Romney. De kans dat Mitt Romney van Barack Obama wint, is niet aanzienlijk, maar wel groter dan de kansen van Newt Gingrich. 40 Procent van de Republikeinen die stemmen tijdens de primaries zegt voor de voormalige Speaker te gaan, 23 procent kiest Romney, blijkt in een recente poll van de Wall Street Journal/NBC. In een strijd om het Witte Huis, in een directe confrontatie met Barack Obama, staat Gingrich echter 11 procentpunten achter op de huidige president en Romney slechts twee.

De Republikeinse Partij is, net als maanden geleden de strijd nog tussen Perry en Romney ging, hopeloos verdeeld. Wie is de beste kandidaat? Degene die kan rekenen op de meeste steun binnen de partij of de degene die de beste kansen heeft tegen Barack Obama?

Gingrich scoort goed onder belangrijke (minderheids)groepen binnen de Republikeinse Partij: de Tea Party (54 procent positief, 16 procent negatief), conservatieven (42 procent positief, 23 procent negatief). Romney scoort daar beduidend slechter. Daar staat tegenover dat Mr. Goodhair het buiten de partij goed doet. Met name onder vrouwen, onafhankelijke kiezers en suburbanites. Dat verklaart mogelijk de strategie van Romney om vooral zijn campagnepijlen te richten op Obama en minder op zijn directe tegenstanders binnen de Republikeinse Partij.

De vraag is of dat een verstandige strategie is. Het binnenslepen van de nominatie is een noodzakelijke, geen voldoende voorwaarde om de strijd om het Witte Huis daadwerkelijk aan te gaan. Republikeinen die volgend jaar Obama willen verslaan, doen er goed aan hun keus daar nu al door te laten bepalen. En dat proeft ook het campagneteam van Obama. Gisteren verkneukelde David Axelrod, Obama’s strateeg, al op een verlengde Republikeinse primary. De kans daarop is vrij groot. De partij is niet alleen verdeeld tussen een ‘beste’ interne en externe kandidaat, ook Iowa en New Hampshire, staten waar twee belangrijke primaries worden gehouden, zijn hopeloos verdeeld. Iowa kiest voor Newt, New Hampshire voor Mitt.

Geen wonder dat Obama’s herstelplan niet werkt

Je kan er op wachten: Jon Corzine, de Wall Street-belegger wiens investeringsmaatschappij MF Global omviel en waarvan nog steeds miljoenen kwijt zijn, speelt de hoofdrol in deze ad van de Republikeinse Partij. Wat blijkt? Corzine zit achter het banenplan van Obama. In 2009 belde het Witte Huis hem om mee te denken over de vraag hoe de Amerikaanse economie weer uit het slob te trekken. Het gesuggereerde verband is dun. Alsof je geen goed banenplan kan schrijven als je bedrijf ten onder gaat, maar: de suggestie is er nu eenmaal. En een krachtige ook. Het is aan Obama om te antwoorden. En aan Corzine. Als hij mag bellen van de FBI. <<

Attack ads

Dik in de zeventig en dan een politieke ad lanceren die meer weg heeft van Mission Impossible dan van een advertentie – Ron Paul doet het. En ook niet mals. Paul monteert een beeld van Gingrich dat reacties moet uitlokken. In de montage is Newt corrupt, een carrièrepoliticus en uit op geld, heel veel geld. Sterker: hij is een exponent van de corruptie in Washington. De laatste fase van de strijd is begonnen, de scheermessen liggen op tafel en Ron Paul heeft zijn vlindermes getrokken. Gingrich is wat hem betreft toast.

_

Mitt Romney concentreert zich in zijn nieuwste politieke ad op Barack Obama. Obama, te gast in 60 Minutes, vertelt zich een kapitein in zwaar weer te voelen. Een dankbaar beeld voor Mitts campagneteam: we zien de woeste baren, de foreclosures onder Obama, de suggestie in een storm terecht te zijn gekomen waar de huidige president ons niet meer uit krijgt. Let op: een sterke maag is een pré. En het voortdurende onweer op de achtergrond moet u ook geen onnodige angst aanjagen. Het is maar een film. <<

_

De Republikeinse Partij blijft beuken op de verhoging van belastingen door president Obama. De president is immers tegen het voortzetten van de extende payroll tax en de Keystone pijplijn. De enige baan waar hij zich zorgen over maakt, aldus de RNC, is zijn eigen baan. En dat is dan weer een leuke retorische vondst. Verder, moet gezegd, is vooral de muziek achter de powerpoint swingend. De ad zelf is buitengewoon saai.

Ook Romney wil ludiek zijn

Jon Huntsman heeft ScaredMittless.com, de Democratic National Convention heeft WhichMitt.com en MittvsMitt.com, maar van Romney hadden we nog niets gehoord in dit ludieke geweld. Tot gisteren. Gisteren lanceerde de Romney-campagne de website FortyFore.com.

Barack Obama is de 44ste president van de VS, maar forty-fore schrijf je eigenlijk fourty-four. Fore is de waarschuwingskreet van golfers als het er op lijkt dat hun bal richting een ander persoon vliegt. Sinds zijn aantreden als president heeft Obama geregeld gezegd dat hij ..

.. will not rest until every American who is able and ready and willing to work can find a job.

De indruk die Romney wil wekken is dat Obama eigenlijk vooral aan het golfen is in plaats van het land leiden. Hij roept iedereen op om – door middel van een donatie aan Romney’s campagnekas – er voor te zorgen dat Obama permanent op vakantie mag.

By donating $18, you can help us put President Obama on a permanent vacation. We cannot afford another round of President Obama’s failed leadership

It’s time to have a president whose idea of being “hands on” doesn’t mean getting a better grip on the golf club

Waar Huntsman en de DNC zich vooral richten op het gedraai van Romney, richt de Romney-campagne zich op (volgens Romney) Obama’s afwezige leiderschap tijdens de laatste politieke en economische crisis’. Er is al eens eerder een president weggezet omdat hij tijdens een partijtje golf werd weggezet, maar het is nog maar de vraag of deze site dezelfde vernietigende indruk kan hebben als de beelden van George W. Bush op de golfbaan. Now watch this drive. <<

Mitt vs. Mitt ~ Carrièrepoliticus

— Mitt Romney is geen carrièrepoliticus. Hij is gepokt en gemazeld als conservative businessman en heeft slechts korte tijd in de politiek gezeten. Althans .. dat zegt hij zelf.

Eerder berichtten we al over de website Mitt vs. Mitt van de Democratic National Convention. Onder deze noemer heeft de DNC gisteren het bovenstaand filmpje uitgebracht waarin aangegeven wordt dat hij vanaf 1994 heel veel campagne heeft gevoerd om een politieke post te bemachtigen.

Campagne voeren is natuurlijk heel iets anders dan het bekleden van een politieke functie, maar dat maakt niet uit. Als men het gevoel heeft dat Romney een draaikont is, dan is hij ook een draaikont. De laatste tijd heeft Big Mitt het al moeilijk om zijn standpunten uit het verleden uit te leggen. Het zaadje van wantrouwen is gezaaid, meer hoeven de tegenstanders van Romney niet te doen. <<

Strijd der oud presidenten? Bill Clinton prijst Newt Gingrich

_

Bill Clinton heeft respect voor Newt Gingrich – de voormalige Speaker of the House die hem tijdens zijn presidentschap nog al eens de voet dwars zette. Strategie of oprechte bewondering? Door Gingrich te endorsen drijft hij de Republikeinse Partij nog verder uit elkaar. Zij moeten kiezen tussen Romney – de sterkste kandidaat tegen Obama en Gingrich – de sterkste kandidaat voor de conservatieve vleugel van de partij. De bemoeienis van Clinton met de strijd om de Republikeinse nominatie kan een reactie zijn op de richting van Romneys campagne – die stapt steeds vaker over zijn directe tegenstanders heen om zijn pijlen op Obama te richten. Het is wachten op george Bush Jr. om Obama al vast te bewerken ten faveure van de Republikeinse kandidaat-in-spe. <<